mijn naam is Didy van Roosmalen en ik ben 30 jaar. vooheen altijd werkzaam geweest in de zorg als verzorgende IG(dan zit je met je vaardigheden tussen verzorgende en verpleegkundige in) helaas door ziekte hierin uitgevallen. wel nog omgeschoold tot SPW werkster maar ook dit mocht niet baten chronisch ziek. en nu dus een uitkering.

ik en mijn partner moeten nu dus rond komen van zijn salaris en mijn uitkering dit gaat en uiteindelijk kun je ook wel accepteren dat je een uitkering nodig hebt, want misschien is dit moeilijk te geloven niet iedereen die een uitkering krijgt zit daar om te springen zeker wij jongeren niet. ik was ook liever gezond gebleven. na lang onderzoek en overleg met arts willen wij het toch proberen om een kindje te krijgen want dat wat ik heb is gelukkig niet erfelijk. alleen zou ik het wel erg , erg triest vinden als mijn kind en partner straks minder krijgt voor hun hard verdiende geld omdat hun moeder en partner door ziekte een uitkering ontvangt. moet ik hiervoor gestraft worden. is 24 uur per dag pijn niet genoeg. waar moet dit heen met ons land.mijn partner kan er toch ook niks aan doen dat diegene op wie hij verliefd is geworden des tijds gewoon 32 uur per week mee werkte en nu volledig is afgekeurd.ik ben al blij dat hij een echte vent is en gewoon bij me is gebleven en ook zo van me houd.
ik vind dit echt te gek voor woorden.
en hoop echt dat die oogkleppen weggaan en ze zien wat voor leed ze zo andere mensen die toch al voldoende te verduren hebben aanbrengen.
met vriendelijke groet Didy van Roosmalen