Ik ben alleenstaande moeder met 2 dochters waarvan er 1 thuis woont. Ik heb al ruim 9 jaar een bijstandsuitkering en door allerlei omstandigheden vroeger en nu met lichamelijke en psychische klachten werk ik nog niet. Ik wil maar 20 uur gaan werken omdat ik meer niet aankan en dus kom ik nooit volledig uit die bijstand. Ik heb nu een werk/leer traject via de gemeente en dus zit er beweging in. maar dit is mijn verhaal nog lang niet. Mijn oudste dochter is 19 jaar en woont begeleid in het westen ( ik woon in het noorden van het land). Zij is nog scholier (havo5) omdat ze door omstandigheden 2 keer is blijven zitten. Ze krijgt een scholierentoeslag van de DUO. Dat is als basis 240 euro en daar kan ze nog een toeslag van 80 euro bij krijgen als het inkomen van de ouder(s) lager ligt dan een bepaalde norm. Daar heeft ze dus recht op en bij elkaar is dat dan 320 euro per maand. Nu moet ze voor de kamer die ze bewoont in het huis voor begeleid wonen 150 euro per maand betalen. Dus er blijft niet veel over om van te leven. Ze moet er dus bij werken. Maar omdat ze in het examenjaar zit neemt dat ook tijd en natuurlijk haar huishoudelijke klusjes. Ze raakt oververmoeid en moet rust nemen. niet handig in een examenjaar. om haar financieel bij te staan en haar vaste lasten te betalen spring ik bij anders komt het niet goed. ( ziektekostenverzekering, uitvaart, wa, inboedel, mobiel). Dat is een flinke kostenpost erbij voor mij als bijstandgerechtigde. Ik kom dus niet meer uit met mijn geld. haar vader wil maar een klein bedrag bijleggen. Ze moet toch ergens van leven. We hebben gezocht naar een oplossing voor de financien ( ook de school en de stichting waar ze onder valt) maar er is niks. Ze valt tussen wal en schip. Ik als moeder kan en wil haar niet laten vallen maar ik kan haar ook niet ondersteunen. Ik ben ook al bij mijn gemeente geweest voor een gesprek. Haalde niks uit. Mijn dochter is 19 en moet zichzelf bedruipen. Volgens de wet is ze een zelfstandig individu en is het haar probleem. Dar kan toch zo niet. voor mensen die buiten het boekje van het kabinet of maatschappij vallen is er dus niks. Ik weet niet hoe het verder moet maar ik ben bang dat het voorlopig zo blijft indien haar vader meer wil ondersteunen ( die is zzper en verdiend dus en is alleen en heeft meer dan ik heb aan financien)  Maar hij is een vader die eerst voor zichzelf zorgt en dan pas voor zijn kinderen. Verder ben ik bang voor de toekomst wat mijn jongste dochter betreft. Zij is bijna 16. ik heb dus nog 2 jaar voordat mijn uitkering gekort gaat worden omdat ze dan 18 word. Ik vind dat niet eerlijk. een gezin of alleenstaande ouder met werk en en vast inkomen word toch ook niet gekort als het kind 18 word? waarom ik dan wel? we blijven in principe een gezin. ik word dan 300 euro gekort en dan word er verwacht dat mijn kind gaat werken om die 300 euro bij te verdienen en in het gezin te steken. de meeste kinderen van die leeftijd studeren of sommige gaan nog naar het voorgezet onderwijs. Hoe moeten we het dan redden. Ik ben echt hels over de gang van zaken en het word alleen maar slechter. Je bent verplicht om te gaan werken of je het nu kan of niet en hoe je het gaat doen is jouw probleem. Dat er dan mensen in de ziektewet komen of afgekeurd gaan worden dat interesseerd ze niet.  Het is heerlijk om het even  van me af te schrijven. het is jammer dat ik er niet bij kan zijn op 10 december anders had ik het zeker gedaan. 

groeten van Netty Loonstra