Door een samenloop van omstandigheden ben ik halverwege 2009 op mijn 52e werkloos geworden.

Na anderhalf jaar en meer dan 400 sollicitaties ben ik sinds begin deze maand gelukkig weer aan het werk.

Net op tijd, want ik was steeds grotere gaten met steeds grotere gaten aan het vullen. Dat ik uiteindelijk niet failliet ben gegaan en op straat ben komen te staan, is te danken aan familie en vrienden die mij ondersteund hebben.

Moraal van dit verhaal: geef de moed niet op en steun elkaar!